کد خبر ۲۸۰۱۸ انتشار : ۱۱ تیر ۱۳۹۴ ساعت ۱۱:۴۴

قم در سالروز میلاد خجسته امام حسن مجتبی(ع) غرق در نور و سرور شد

شهر مقدس قم در سالروز میلاد خجسته دومین اختر آسمان امامت و ولایت، حضرت امام حسن مجتبی(ع) غرق در جشن و نور و سرور شد.

به گزارش قم نا ، در نیمه ماه مبارک رمضان، ماه ضیافت و رحمت الهی، شهر قم مسرور از میلاد خجسته کریم اهل بیت (ع)، آذین بندی و چراغانی شده و در شب و روز ولادت با سعادت این امام همام مظهر شجاعت، ایمان، شهامت و سخاوت یکپارچه غرق در شادمانی است.
مردم قم در جای جای این شهر مقدس با برگزاری آیین های جشن و سرور، میلاد حضرت امام حسن مجتبی(ع) را گرامی داشتند.
در این ساعات سراسر نور و معنویت، بارگاه ملکوتی حضرت فاطمه معصومه(س) و بقاع متبرکه امامزدادگان میزبان قلب های پاک و با صفای هزاران زائر، عاشق و شیفتگان خاندان اهل بیت عصمت و طهارت است که برای عرض تبریک در این اماکن مقدس گردهم آمده اند.
مردم با چراغانی و آذین بندی خیابانها، معابر و هر کوی و برزن جلوه ای خاص به قم بخشیده و عشق و ارادت خالصانه خود را نسبت به آن امام همام نشان دادند.
حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) نیز چراغانی و آذین بندی شده و مداحان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) درباره این میلاد خجسته به مدیحه سرایی مشغول اند.
به همین مناسبت برنامه های جشن و سرور دیشب و امروز درحرم مطهر حضرت معصومه(س) ترتیب یافته و شیفتگان خاندان عصمت و طهارت با شرکت دراین مراسم عشق و ارادت خود را به اهل بیت(ع) نشان می دهند.
در شب و روز میلاد سبط نبی اکرم(ص) امام حسن مجتبی(ع)، مسجد مقدس جمکران نیز میزبان هزاران دلداده و دل سوخته بود که در جشن میلاد امام دوم شیعیان شرکت کردند.
امام حسن (ع) فرزند امیر مومنان علی بن ابیطالب(ع) و مادرش فاطمه زهرا(س) دختر پیامبر خدا(ص) است. امام حسن(ع) در شب نیمه ماه رمضان سال سوم هجرت در مدینه چشم به جهان گشود.
ابو محمد تنها کنیه آن حضرت و سبط ، سید، زکی و مجتبی از القاب ایشان می باشد که مجتبی معروفترین لقب دومین پیشوای شیعیان است.
امام حسن(ع) پس از شهادت پدر بزرگوار خود به امر خدا و طبق وصیت آن حضرت، به امامت رسید و نزدیک به شش ماه به اداره امور مسلمین پرداخت. در این مدت، معاویه که دشمن سرسخت حضرت علی(ع) و خاندان او بود و سال ها به طمع خلافت (در آغاز به بهانه خونخواهی عثمان و در آخر آشکارا به طلب خلافت) جنگیده بود، به عراق که مقر خلافت امام حسن(ع) بود لشکر کشید و جنگ را آغاز کرد.
در روز بیست و یکم رمضان سال چهلم هجرت و پس از شهادت مولای متقیان امام علی(ع)، مردم با شوق و رغبت با امام حسن(ع) بیعت کردند. مردم کوفه، مدائن، عراق، حجاز و یمن همه با میل با حسن بن علی(ع) بیعت کردند جز معاویه که می خواست از راهی دیگر برود و با آن حضرت همان رفتاری پیش گیرد که با پدرش پیش گرفته بود.
روش زندگی امام حسن(ع) در دوران اقامتش در کوفه، او را قبله نظر، محبوب دلها و مایه امید دلدادگان و سرسپردگان ساخته بود. حسن بن علی(ع) شرایط رهبری را در خود جمع داشت زیرا فرزند رسول خدا (ص) بود و دوستی او یکی از شرایط ایمان بود.
امام (ع) کارها را نظم داد و والیان برای شهرها تعیین کرد و انتظام امور را بدست گرفت. اما پس از مدتی عده زیادی از افراد با نفوذ به توطئه های پنهانی دست زدند و حتی در نهان به معاویه نامه نوشتند و او را به حرکت به سوی کوفه تحریک نمودند و ضمانت کردند که هرگاه سپاه او به اردوگاه حسن بن علی (ع ) نزدیک شود، امام را دست بسته تسلیم او می کنند یا ناگهان او را می کشند.
خوارج نیز بخاطر وحدت نظری که در دشمنی با حکومت هاشمی داشتند در این توطئه ها با آنها همکاری کردند.
در برابر این عده منافق، شیعیان علی(ع) و جمعی از مهاجر و انصار بودند که به کوفه آمده و در آنجا سکونت اختیار کرده بودند. این بزرگمردان، مراتب اخلاص و صمیمیت خود را به امام حسن ثابت کردند.
پس از توطئه های فراوان معاویه، اوضاعی برای امام (ع) پیش آمد که جز صلح با معاویه، راه حل دیگری نماند.
سرانجام پیشنهاد صلح معاویه مورد قبول امام حسن(ع) واقع شد، ولی این فقط به این منظور بود که او را در قید و بند شرایط و تعهداتی گرفتار سازد، معلوم بود کسی چون معاویه زمان زیادی به آن تعهدات پایبند نخواهد ماند و در آینده نزدیکی آنها را یکی پس از دیگری زیر پای خواهد نهاد و در نتیجه، ماهیت ناپاک معاویه و عهد شکنی های او و عدم پایبندی او به دین و پیمان، بر همه مردم آشکار خواهد شد.
امام حسن(ع) با پذیرش صلح از برادر کشی و خونریزی که هدف اصلی معاویه بود و می خواست ریشه شیعه و شیعیان آل علی(ع) را به هر قیمتی که هست، قطع کند، جلوگیری کرد و بدین صورت چهره تابناک امام حسن(ع) - همچنان که جد بزرگوار ایشان رسول الله (ص) پیش بینی فرموده بودند - بعنوان مصلح اکبردر افق اسلام هویدا شد.
امام حسن (ع) در تمام مدت امامت خود که 10 سال به طول انجامید، در راه اعتلای اسلام ناب محمدی، هدایت، سعادت و رهایی بشریت از گرداب ضلالت و گمراهی از هیچ تلاشی فروگذار نکرد.
پیشوای دوم شیعیان سرانجام در سال پنجاهم هجری به تحریک معاویه بدست همسر خود (جعده ) مسموم و شهید شد و در بقیع دفن گردید.

منبع : ایرنا 

شماره پیامک قم نا: 50001717150598رایانامه: info@Qumna.com